croz

KALUNGKUTAN

tila ba isang saglit lang ng pagpikit ng mga mata ko,
maraming bagay ang agad na nagbago sa paligid ko,
nagmimistulang isang panaginip na di ko na mababago?

mga tanung, at kung anu pa man ang gumugulo sa isipan,
tipong nanaisin mong mawala na lang lahat, lahat-lahat,
para maipahinga ang pagod ng isip kahit sandali.

gusto kong mapagisa, para hindi maalintala ang paggaling ko.
ngunit sa pagnanais kong iyon, baka tuluyan na kong mahulog sa kawalan,
patungo sa isang lugar na di ko alam kung saan.

natatakot ako, dahil unti-unting bumibilis at gumugulo ang ikot ng mundo ko,
nadadala nga ba ko ng hangin na dumadampi sa balat ko?

di ko nais ‘to, nagising na lang ako na magulo na ang pasilyong ito,
na pati mga tao na dumadaan sa pasilyong ito ay nagulo.

malungkot.

gusto kong magalit sa sarili ko.

pero di na maaari pang maghimutok,
di na pwede pang pumikit,
para muling maisaayos ang nasirang ako.

kailangan, at nararapat.